Hiçbir şey,
Hayat kadar kıymetli değildir…

Bir sabah, sadece otistiklerin yaşadığı bir dünyaya gözlerinizi açtığınızı farz edin. Dillerini hiç anlamadığınız, neye sevinip üzüldüklerini hiç anlamadığınız, neyin doğru neyin yanlış kabul edildiğini kavrayamadığınız insanlarla çevrilisiniz. Tercih etmediğiniz halde böyle bir dünyaya uyandığınızı ve geri dönüşün pek de mümkün olmadığını farz edin. O dünyanın insanlarından ne beklerdiniz ?...

Size düşmanca ve korkuyla yaklaşılmasını mı ?... Onların dünyasını öğrenebilmek için size fırsat tanınmasını, size sabır, şefkat ve anlayış gösterilmesini mi ?... Ya da “onların sizi anlamaları için çaba göstermelerini mi ?... Yoksa hepsini birden mi beklerdiniz ?… Bir düşünün…

Böyle bir durumla karşılaşmış olsaydınız o “dünya”da size “OTİSTİK” denecekti. Tıpkı bizlerin dünyasına kendi tercihleri olmadığı halde gelen “OTİSTİK” dediklerimiz gibi…